Geunu non digiunu, mòngia non suora
“GEUNARE, GEUNU” non “DIGIUNARE, DIGIUNU”. Cun custos derivados giustos de su latinu tardu « ieiunare», dae «ieiunium» ‘geunu’, inditamus s’atzione o sa cunditzione di chie suspendet de mandigare....
1 MINUTI DI LETTURA
“GEUNARE, GEUNU” non “DIGIUNARE, DIGIUNU”. Cun custos derivados giustos de su latinu tardu « ieiunare», dae «ieiunium» ‘geunu’, inditamus s’atzione o sa cunditzione di chie suspendet de mandigare. Gasi etotu, cun sa locutzione averbiale “a sa geuna” no “a digiunu”!
— "PETZI, EBBIA" non "SOLU". Pro s'avèrbiu ital. “solo”, in sardu naramus "petzi" o "feti, sceti" (in antis de sustantivu / pronùmene / verbu: “in pratza b'aiat petzi pitzinnos!”, ma non "solu", chi est agetivu ebbia: “est un’òmine solu”. Naramus finas "ebbia", ma cheret postu a pustis: “in pratza b'aiat pitzinnos ebbia!”, ca benit dae s’ital. “e via” (= ‘e basta’). In sa forma negativa est "no/non + verbu + “petzi": “non b’aiat petzi pitzinnos”.
— "MÒNGIA" non "SUORA". Cun sa paràula “mòngia" (dae su catalanu “monja”), inditamus sa religiosa chi istat in cumbentu, in un’istitutu o in s’ospidale. "Tzia mea est mòngia", ca "suora" (=sorre) est petzi un’italianismu. (diegu corràine)
— "PETZI, EBBIA" non "SOLU". Pro s'avèrbiu ital. “solo”, in sardu naramus "petzi" o "feti, sceti" (in antis de sustantivu / pronùmene / verbu: “in pratza b'aiat petzi pitzinnos!”, ma non "solu", chi est agetivu ebbia: “est un’òmine solu”. Naramus finas "ebbia", ma cheret postu a pustis: “in pratza b'aiat pitzinnos ebbia!”, ca benit dae s’ital. “e via” (= ‘e basta’). In sa forma negativa est "no/non + verbu + “petzi": “non b’aiat petzi pitzinnos”.
— "MÒNGIA" non "SUORA". Cun sa paràula “mòngia" (dae su catalanu “monja”), inditamus sa religiosa chi istat in cumbentu, in un’istitutu o in s’ospidale. "Tzia mea est mòngia", ca "suora" (=sorre) est petzi un’italianismu. (diegu corràine)
Non lasciare decidere l'algoritmo:
scegli La Nuova Sardegna per le tue notizie su Google