Shakespeare faeddat in sardu cun s’òpera “Titu Andronicu”
de Lisandru Beccu
Daniele Monachella, macumeresu, est su regista de su cumponimentu artìsticu «Sas primas essidas nos ant trasmìtidu entusiasmu». In Tàtari replicas pro sas iscolas
2 MINUTI DI LETTURA
MACUMERE. Sunt ambitziones sas chi current cun sas paràulas de Daniele Monachella, autore de su Titu Andronicu, òpera teatrale ispirada a The Tragedy of Titus Andronicus de William Shakespeare. S’atore de orìgine macumeresa at esordidu comente regista de su cumponimentu artìsticu, resurtende su primu a abèrrere sas ghennas de su teatru in sardu. In s’intervista nos contat sos sentidos suos cunforma a custu traballu de retzitatzione teatrale.
Comente mai as seberadu su Titu Andronicu?
«Ca est unu testu chi m’apassionat dae cando apo cumintzadu a istudiare Shakespeare. Sigomente est un’òpera chi trasmitet violèntzia, che a sa chi semus respirende in custos tempos, la cheria tratare pro pònnere a meledare sos ispetadores».
«In prus, su Titu Andronicu faeddat de podere, maladia chi, su prus de sas bortas, nos nche faghet ismentigare su ladus umanu e sos valores universales. Su cumponimentu chi apo torradu a interpretare s’isvilupat in unu logu astratu e sena tempus, in manera chi su pùblicu potzat biagiare cun s’imaginatzione».
A ite l’as chertu fàghere in sardu? No l’as tìmidu su cunfrontu cun custa realidade?
«In antis de totu ca so un’amantiosu de su sardu. Posca, ca est un’idioma chi tenet pragmatitzidade e velotzidade, adatas pro òperas che a custa. Cun pagas paràulas resessimus a dare s’idea de unu cuntzetu. M’at agiuadu meda Màuru Piredda, tradutore de su testu. Sas timòrias non sunt mancadas, mescamente ca nche fia intrende a unu campu minadu, prenu de puristas de s’italianu e de su teatru shakespearianu. Apo semper naradu: pro ite su teatru napoletanu, lombardu e romanescu si podent fàghere? Est istada una manera pro nch’isdoganare sa limba nostra chi deo la cunsìdero universale».
Su pùblicu comente l’at acollida custa novidade?
«Sas primas essidas chi amus fatu nos ant trasmìtidu entusiasmu. Su pùblicu, siat su sardu e siat su continentale, at apretziadu meda su traballu. Pro custu devo torrare gràtzias fintzas a totu sos atores. Sa balentia issoro, in sa retzitatzione, lis permitit de trasmìtere totu s’òpera figurativa, cun sos diàlogos chi faghent petzi de acumpangiamentu».
Progetos pro su benidore?
«Tantu pro cumintzare, su 20 de cabudanni, in Roma, gràtzias a su contributu de sa Fondazione di Sardegna e a sa collaboratzione de su Mab Teatro, amus a presentare unu libreddu èditu dae Carlo Delfino. Est a nàrrere su testu de su Titu Andronicu acumpangiadu dae sa ghia cumpreta. In prus, dae su 24 a su 26 de santugaine, in Tàtari, amus a replicare s’òpera fintzas pro sas iscolas».
Comente mai as seberadu su Titu Andronicu?
«Ca est unu testu chi m’apassionat dae cando apo cumintzadu a istudiare Shakespeare. Sigomente est un’òpera chi trasmitet violèntzia, che a sa chi semus respirende in custos tempos, la cheria tratare pro pònnere a meledare sos ispetadores».
«In prus, su Titu Andronicu faeddat de podere, maladia chi, su prus de sas bortas, nos nche faghet ismentigare su ladus umanu e sos valores universales. Su cumponimentu chi apo torradu a interpretare s’isvilupat in unu logu astratu e sena tempus, in manera chi su pùblicu potzat biagiare cun s’imaginatzione».
A ite l’as chertu fàghere in sardu? No l’as tìmidu su cunfrontu cun custa realidade?
«In antis de totu ca so un’amantiosu de su sardu. Posca, ca est un’idioma chi tenet pragmatitzidade e velotzidade, adatas pro òperas che a custa. Cun pagas paràulas resessimus a dare s’idea de unu cuntzetu. M’at agiuadu meda Màuru Piredda, tradutore de su testu. Sas timòrias non sunt mancadas, mescamente ca nche fia intrende a unu campu minadu, prenu de puristas de s’italianu e de su teatru shakespearianu. Apo semper naradu: pro ite su teatru napoletanu, lombardu e romanescu si podent fàghere? Est istada una manera pro nch’isdoganare sa limba nostra chi deo la cunsìdero universale».
Su pùblicu comente l’at acollida custa novidade?
«Sas primas essidas chi amus fatu nos ant trasmìtidu entusiasmu. Su pùblicu, siat su sardu e siat su continentale, at apretziadu meda su traballu. Pro custu devo torrare gràtzias fintzas a totu sos atores. Sa balentia issoro, in sa retzitatzione, lis permitit de trasmìtere totu s’òpera figurativa, cun sos diàlogos chi faghent petzi de acumpangiamentu».
Progetos pro su benidore?
«Tantu pro cumintzare, su 20 de cabudanni, in Roma, gràtzias a su contributu de sa Fondazione di Sardegna e a sa collaboratzione de su Mab Teatro, amus a presentare unu libreddu èditu dae Carlo Delfino. Est a nàrrere su testu de su Titu Andronicu acumpangiadu dae sa ghia cumpreta. In prus, dae su 24 a su 26 de santugaine, in Tàtari, amus a replicare s’òpera fintzas pro sas iscolas».
Non lasciare decidere l'algoritmo:
scegli La Nuova Sardegna per le tue notizie su Google
