Padros marinos de posidònia una resursa pro s’ecosistema
de Juanna Frantzisca Orunesu
Sas operadoras de su Ceas de Santa Luchia: «Est una pranta, no est un’alga» Thiniscole, Mulargia e Mason: «B’at chie no nd’at galu cumpresu s’importàntzia»
2 MINUTI DI LETTURA
Orunesu
SANTA LUCHIA DE THINISCOLE. «Sa posidònia otzeànica no est un’alga ma una pranta marina, cun truncu, fògias, raighinas, frores e frùtora (s’olia de mare). S’agatat in fundu, formende padros, e su de non resèssere a nche pònnere a banda su tèrmine fartosu de “alga” dat s’idea de cantu siat pòbera sa connoschèntzia subra de su tema». Custu narant Manuela Mulargia e Maria Luisa Mason, operadoras de su Ceas de Santa Luchia, fratzione marina de Thiniscole.
Custa pranta endèmica de su Mediterràneu, comente acrarint issas etotu, «est una resursa manna pro sos mares nostros, ca produit ossìgenu, amparat sos litorales dae s’erosione e donat refrantu a àteras ispètzies. Una protetzione ulteriore a sa praja bi la dat s’ammuntonada de sas fògias mortas in s’arenile, sas matessi chi in istiu, a dolu mannu, infadant a chie non nd’at galu cumpresu s’importàntzia. Unos cantos turistas e operadores econòmicos chi cherent su logu netu che prata no ant galu cumpresu chi si mancat sa posidònia, non diamus àere nemmancu unu mare lìmpiu». Su Ceas at organizadu unas cantas atividades, finamentas cun sas iscolas de sa zona. «In carchi praja de su litorale thiniscolesu – ant annantu Mulargia e Mason – si podent bìdere pannellos informativos chi faghent parte de custos progetos».
Luego àteras initziativas, comente su progetu “Salviamo le dune di Capo Comino”, in pare cun sa Comuna de Thiniscole. E duncas, sas istitutziones?
«A primu devent cumprèndere s’importàntzia de sa posidònia. A pustis diant dèpere pigare disinnos de amparu chi, mancari pagu agradèssidos, diant pòdere educare a su rispetu de sos protzessos naturales. E pensamus chi siat s’ùnicu sèberu pro èssere a tretu de costoire su patrimòniu ambientale nostru, fintzas pro sas generatziones noas. In su tempus coladu, sa Comuna de Thiniscole at co-finantziadu un’istùdiu subra su padru de posidònia chi s’agatat cara a sa costera de Capu Cuminu e chi paret in cunditziones bonas. In su litorale, s’Ente nche bogat sas fògias de posidònia petzi in tretos de su canale Vivarelli, in Sa Marina, pro chistiones de amparu tzivile».
Pro sas duas operadoras, «non giuat a nche tòddere sas fògias mortas dae su litorale ca formant una giaga contra a sas maretzadas». Mentovadas finamentas sas atziones de sa Comuna de Pasada contra a sa pisca a istràsinu: «Custu mètodu de pisca isfundat sa pranta e nch’istratzat sas fògias aumentende sa cantidade chi nche crompet a sas prajas».
SANTA LUCHIA DE THINISCOLE. «Sa posidònia otzeànica no est un’alga ma una pranta marina, cun truncu, fògias, raighinas, frores e frùtora (s’olia de mare). S’agatat in fundu, formende padros, e su de non resèssere a nche pònnere a banda su tèrmine fartosu de “alga” dat s’idea de cantu siat pòbera sa connoschèntzia subra de su tema». Custu narant Manuela Mulargia e Maria Luisa Mason, operadoras de su Ceas de Santa Luchia, fratzione marina de Thiniscole.
Custa pranta endèmica de su Mediterràneu, comente acrarint issas etotu, «est una resursa manna pro sos mares nostros, ca produit ossìgenu, amparat sos litorales dae s’erosione e donat refrantu a àteras ispètzies. Una protetzione ulteriore a sa praja bi la dat s’ammuntonada de sas fògias mortas in s’arenile, sas matessi chi in istiu, a dolu mannu, infadant a chie non nd’at galu cumpresu s’importàntzia. Unos cantos turistas e operadores econòmicos chi cherent su logu netu che prata no ant galu cumpresu chi si mancat sa posidònia, non diamus àere nemmancu unu mare lìmpiu». Su Ceas at organizadu unas cantas atividades, finamentas cun sas iscolas de sa zona. «In carchi praja de su litorale thiniscolesu – ant annantu Mulargia e Mason – si podent bìdere pannellos informativos chi faghent parte de custos progetos».
Luego àteras initziativas, comente su progetu “Salviamo le dune di Capo Comino”, in pare cun sa Comuna de Thiniscole. E duncas, sas istitutziones?
«A primu devent cumprèndere s’importàntzia de sa posidònia. A pustis diant dèpere pigare disinnos de amparu chi, mancari pagu agradèssidos, diant pòdere educare a su rispetu de sos protzessos naturales. E pensamus chi siat s’ùnicu sèberu pro èssere a tretu de costoire su patrimòniu ambientale nostru, fintzas pro sas generatziones noas. In su tempus coladu, sa Comuna de Thiniscole at co-finantziadu un’istùdiu subra su padru de posidònia chi s’agatat cara a sa costera de Capu Cuminu e chi paret in cunditziones bonas. In su litorale, s’Ente nche bogat sas fògias de posidònia petzi in tretos de su canale Vivarelli, in Sa Marina, pro chistiones de amparu tzivile».
Pro sas duas operadoras, «non giuat a nche tòddere sas fògias mortas dae su litorale ca formant una giaga contra a sas maretzadas». Mentovadas finamentas sas atziones de sa Comuna de Pasada contra a sa pisca a istràsinu: «Custu mètodu de pisca isfundat sa pranta e nch’istratzat sas fògias aumentende sa cantidade chi nche crompet a sas prajas».
Non lasciare decidere l'algoritmo:
scegli La Nuova Sardegna per le tue notizie su Google
