in biàgiu
Armùngia, sa bidda de Emìliu Lussu
de Tonino Bussu
Dae su Nuraghe a sa Domo museu chirchende su Sardus pater
2 MINUTI DI LETTURA
ARMÙNGIA. Tempus faghet, cun s’Universidade de sos antzianos de Gavoi, s’est fatu un’abisita a Armùngia, una bidda de su Gerrei, passende dae s’Ozastra, atraessende paisos e baddes de su Gennargentu, medas istradas cun curvas e tornantes sisse, ma puru gaglerias e tretos novos e deretos e binas paesàgios de incantu e de bellesas ùnicas, muntagnas ispetaculares cun tonalidades de virde ispantosos, baddes in ue su beranu fiat totu unu tapeto de ghentinos mai bidos a pustis sas abas de maju, sas colturas de binzas modernas ispartas chi pariat chi s’intendiant creschende e, allargu, su mare mèschinu chi si cunfundiat cun su chelu.
A pustis de tres oras de biàgiu, ecco Armùngia, nuthada dae chenales, pontes, buscos e arbules de aranzos e de limones de sas biddas a fùrriu.
De Armùngia s’est vidu deretu, in mesu sa bidda, su Nuraghe, chi pariat unu pastore poderosu, artu e grussu, cun unu saccu de fresi chi dominat e, in su matessi tempus, bardat sa bidda sua, cun sas domos fraigadas a fùrriu, acontzadas unu pagu assimizantes a isse, e isse a issas.
E cussu pastore pariat Emìliu Lussu, su Sardus pater, su fìgiu pius nòdiu de Armùngia, ma sa fama sua superat sa bidda e s’ìsula cando in sa Prima gherra munduale diventat su legendàriu capitanu de sa Brigata Sassari, e a pustis fundat su Partitu sardu, e est deputadu, e fine iscritore e una de sas personalidades de importu prus mannu de s’istòria de s’antifascismu sardu e italianu, ma puru òmine ascurtadu e balente in sa Costituente repubblicana e senadore in medas legisladuras. E s’istòria sua comintzat in Armùngia e in ive oe s’agatat. E cust’òmine in custa bidda depiat èssere valorizadu galu de prus e Armùngia depiat diventare unu logu de abisitas e unu santuàriu de sardidade pro totu sos sardos e non solu.
E gai de Lussu s’est bistu sa domo in ue est naschiu, abitada dae sa familia de unu nepode suo, Tommasu, e sa Domo museo pro Emilio Lussu in ue si podent ammirare sas òperas chi at iscritu, si podent consultare sos discursos parlamentares, bìere bellas fotografias de familia e de àteros mamentos de sa vida politica sua.
S’est abisitadu puru sa domo de su “Mastru ferreri” e su Museu de “Is ainas”, in ue bi bint sos trastis de traballu de cada die de unu tempus: de su ferreri, de sa tessidore, su massaju, su pastore. Sas artes printzipales e sa cultura las ant ispiegadas duas guidas capassas e ispetziales: su prof. Sandro Dessì e sa dott.ssa Annalisa Uda. Fortunada Armùngia, gràtzias a Emìlio Lussu, unu personàgiu famadu meda.
A pustis de tres oras de biàgiu, ecco Armùngia, nuthada dae chenales, pontes, buscos e arbules de aranzos e de limones de sas biddas a fùrriu.
De Armùngia s’est vidu deretu, in mesu sa bidda, su Nuraghe, chi pariat unu pastore poderosu, artu e grussu, cun unu saccu de fresi chi dominat e, in su matessi tempus, bardat sa bidda sua, cun sas domos fraigadas a fùrriu, acontzadas unu pagu assimizantes a isse, e isse a issas.
E cussu pastore pariat Emìliu Lussu, su Sardus pater, su fìgiu pius nòdiu de Armùngia, ma sa fama sua superat sa bidda e s’ìsula cando in sa Prima gherra munduale diventat su legendàriu capitanu de sa Brigata Sassari, e a pustis fundat su Partitu sardu, e est deputadu, e fine iscritore e una de sas personalidades de importu prus mannu de s’istòria de s’antifascismu sardu e italianu, ma puru òmine ascurtadu e balente in sa Costituente repubblicana e senadore in medas legisladuras. E s’istòria sua comintzat in Armùngia e in ive oe s’agatat. E cust’òmine in custa bidda depiat èssere valorizadu galu de prus e Armùngia depiat diventare unu logu de abisitas e unu santuàriu de sardidade pro totu sos sardos e non solu.
E gai de Lussu s’est bistu sa domo in ue est naschiu, abitada dae sa familia de unu nepode suo, Tommasu, e sa Domo museo pro Emilio Lussu in ue si podent ammirare sas òperas chi at iscritu, si podent consultare sos discursos parlamentares, bìere bellas fotografias de familia e de àteros mamentos de sa vida politica sua.
S’est abisitadu puru sa domo de su “Mastru ferreri” e su Museu de “Is ainas”, in ue bi bint sos trastis de traballu de cada die de unu tempus: de su ferreri, de sa tessidore, su massaju, su pastore. Sas artes printzipales e sa cultura las ant ispiegadas duas guidas capassas e ispetziales: su prof. Sandro Dessì e sa dott.ssa Annalisa Uda. Fortunada Armùngia, gràtzias a Emìlio Lussu, unu personàgiu famadu meda.
Non lasciare decidere l'algoritmo:
scegli La Nuova Sardegna per le tue notizie su Google
