La Nuova Sardegna

Si narat DISCU, non si narat ISCODELLA

Mègius a nàrrere... chi non...—DISCU no ISCODELLA. Acuntesset de intèndere finas s’italiasmu, “s’iscodella”, in càmbiu de su sardu giustu “sa discu” (s.f.), dae su lat. «discum» (in ue teniat finas...

1 MINUTI DI LETTURA





Mègius a nàrrere... chi non...

—DISCU no ISCODELLA. Acuntesset de intèndere finas s’italiasmu, “s’iscodella”, in càmbiu de su sardu giustu “sa discu” (s.f.), dae su lat. «discum» (in ue teniat finas su valore de “pratu”, comente in s’ital. antigu “desco”), dae su gr. «dískos».

In carchi bidda, dae “sa (d)iscu” sunt colados a “s’aiscu”, aunende sa “a” de s’artìculu a su sustantivu!



—CÙCURU non COCUZZULU.

Su sardu “cùcuru”, de orìgine non crara, inditat sa parte prus arta de unu monte o de unu montigru, ma finas sa conca de carchi cosa.

Tenet derivados medas, cun valores diferentes: cucurale, iscucurada, cucuruddu, cucurispilidu, cucurilada, etc. Cun sa locutzione “a cùcuru” inditamus un’istèrgiu totu prenu de trigu, òrgiu o àteru, chi “non cabet prus”.

Cosa curiosa, s’italianu “cocuzzulu”, benit dae su lat. «cocutium», sa matessi paràula chi in sardu at dadu “cugutzu” e chi inditat unu ‘cuguddu’, pro cugugiare sa conca. (d.c.)

Non lasciare decidere l'algoritmo:

scegli La Nuova Sardegna per le tue notizie su Google

Primo Piano
Il raid

Undici furgoni a fuoco nella notte: attentato contro un’azienda logistica del sud Sardegna – Le indagini

Le nostre iniziative