Si narat BIGRU MARINU, non si narat FOCA
—BIGRU MARINU vs FOCA. Est arribbadu a sas librerias “Pimpa e su bigru marinu Dudù” de Altan, chi at dadu vida noa a unu faeddu chi arriscat de iscumpàrrere comente est iscumpartu dae su mare nostru...
1 MINUTI DI LETTURA
—BIGRU MARINU vs FOCA. Est arribbadu a sas librerias “Pimpa e su bigru marinu Dudù” de Altan, chi at dadu vida noa a unu faeddu chi arriscat de iscumpàrrere comente est iscumpartu dae su mare nostru s’animale. Difatis, comente in àteras limbas, b’at animales “noos” chi sunt assimigiados a àteros giai connotos, comente est su “bigru”, a dolu mannu prus connotu cun s’italianismu inùtile “vitellu”. “Foca” o “phoque” (fr.), presente in sas limbas neolatinas, est su tèrmine cultu chi definit s’apartenèntzia a su gènere «phoca», nùmene latinu dae su gregu «phokē». A nàrrere sa giusta, custu paragone populare no est de su sardu ebbia, ma currispondet a su latinu «vitulus marinus» ‘bigru marinu’ duncas. Dae su latinu, in manera regulare, cun su passàgiu “vitulum>vitlu>viclu”, derivat su sardu “bigru (o vicru, vricu, vilºu, vihru, biju, etc.) marinu” e s’italianu “vecchio marino” (deviat èssere “vicchio” ma l’ant cunfusu cun “vecchio” dae «veclus», class. «vetulus» = ‘betzu’) o “vitello di mare”. In prus tenimus, in ispagnolu “vítulo marino”; in frantzesu “veau marin”, etc. (d.corràine)
Non lasciare decidere l'algoritmo:
scegli La Nuova Sardegna per le tue notizie su Google