La Nuova Sardegna

«Una esta nòtita, una esta ’e famìllia»

di LUCIANO PIRAS
«Una esta nòtita, una esta ’e famìllia»

Totu sos sardos paris ghetatos a unu, paris chin totu sos emigratos sardos 

3 MINUTI DI LETTURA





Pubblichiamo l’intervento in sardo che il giornalista de La Nuova Sardegna, Luciano Piras, caposervizio della redazione di Nuoro, ha tenuto nel corso della presentazione del progetto Gruppo Sae-Fasi



di LUCIANO PIRAS

Oje est una die de importu mannu a beru pro totu sos sardos, pro mannos e minores, pro sas fèminas e pro sos fòmines, pro totu sos sardos chi istan in Sardigna e pro totu sos sardos chi no istan prus in Sardigna, ma chi tenen semper sa Sardigna in su sàmbene, in intro ‘e su coro. Sa Sardigna oje est in totue, sa Sardigna no est solu in custa terra intundiata ‘e mare. Sa Sardigna est inoche, in Tàtari comente in Milano, in Casteddu comente in Roma o in Piacenza e in su restu ‘e su mundu. Est comente ch’esseret, oje, una esta nòtita, una die de esta manna chi rimunit totu sa zente ‘e idda, una esta ‘e famìllia. Gullita e cuntenta che Pasca ca b’at naschitu una criatura, pitzinnu o pitzinna cale si chi siat no at importu. Su c’at importu mannu a beru est sa famìllia. Sa famìllia manna. Ecco it’est oje, in custu locu, sa Nuova Sardegna: est sa famìllia de totu sos sardos paris ghetatos a unu, paris chin totu sos emigratos sardos, sa Nuova Sardegna chin sa Fasi, sa Federatzione de sos sòzios sardos in su restu de s’Italia. Bos so faeddande in sardu ca isco chi est cosa agradèschita meta a sos sardos emigratos nostros. L’isco ca jeo etotu so itzu de emigratos. Jeo so de Lodè, una bella idda de sa Baronia, pro cussu bos so faeddande in lodeinu. Babbu e mama son ambos duos de Lodè, babbu est istatu emigratu annos e annos prima in Roma e in art’Italia, a pustis in Germania; mama est istata emigrata issa puru, paris chin babbu, pro ses o set’annos. Jeo so naschitu in Germania. Mi so laureatu pròpriu in custa universitate, pròpriu in custa istànzia. E inoche in Tàtari so diventatu giornalista, giornalista de sa Nuova Sardegna. Unu giornale mannu a beru, una famìllia pro totu sos sardos. Mascamente pro sos emigratos, apo semper pensatu. E in conca apo semper tentu su mermeddu chi diat esser istatu bellu a travagliare in custu giornale paris chin sos emigratos e pro sos emigratos. Dae oje si potet fàchere, jeo so prontu. Pro custu torro gràtzias a su diretore meu, Antonio Di Rosa, sicilianu e emigratu isse puru, chi est resissitu a facher custu passu; torro gràtzias a s’editore Alberto Leonardis, chi non b’at pessatu duas fortas a ghetare su pede; e torro gràtzias a Bastianino Mossa, presidente de sa Fasi: chin isse nos semos acatatos deretu, a primu cofu, comente chi sèremos istatos frates carrales; e torro gràtzias a su paesanu meu chi istat in Trieste e chi est in su diretivu de sa Fasi, Angelo Curreli, de Lodè; a Tonino Mulas de Durgali chi istat in Milano, su re de sos presidentes Fasi. Gràtzias a totu sos sòzios e cìrculos de sa Fasi, a totu sos emigratos, pro su c’azis fatu e pro su chi b’azis de àchere. Sa Nuova Sardegna at còmpritu 130 annos. Non potende menzus, nde li auguro a su nessi ateros 130. Semper paris, sanos e cuntentos.



Non lasciare decidere l'algoritmo:

scegli La Nuova Sardegna per le tue notizie su Google

Primo Piano
Maltempo

Meteo Giuliacci, ciclone in arrivo: piogge intense e temperature in picchiata

Le nostre iniziative