La Nuova Sardegna

istòrias curtzas

Nawal, a manu tenta cun mama libertade

de MÀURU PIREDDA

de MÀURU PIREDDA Nawal la cheriat festare a mama Cristina. «Comente si tocat». Pro prenare de sentidu custa die, pensaiat, non fiat bastante a si nch’essire cun un’istrina. Bi nd’aiat de tempus pro...

3 MINUTI DI LETTURA





de MÀURU PIREDDA

Nawal la cheriat festare a mama Cristina. «Comente si tocat». Pro prenare de sentidu custa die, pensaiat, non fiat bastante a si nch’essire cun un’istrina. Bi nd’aiat de tempus pro li donare unos cantos frores de campu, una cafetera o una tzucarera che a sas chi poniant sos cumpàngios suos in su mercadeddu de s’iscola, una safata de baqlawa o de amaretes ammaniados dae tziu Totoni, babbu de s’amigu Tomasu e coghineri multi-ètnicu. Ca, b’at de nàrrere, sa còntiga nde cheriat Nawal pro si presentare a manos prenas cara a mama Cristina! L’agradaiat a machìmine a l’ispantare de repente e cada ocasione fiat sa sua. Ma totu cantos faeddaiant de sa festa de sa mama e sa pitzinna, pro custa ocasione, cheriat colare sa die intrea passigende cun sa chi aiat disinnadu de si nche la pigare comente fìgia. Cheriat perdulariare a manu tenta cun issa, comente faghiat sas dies de festa cun Wisal, sorre sua, sa manna, in antis de su disacatu chi nch’aiat ispèrdidu famìlia e amigos in terra issoro.

Mama Cristina non fiat mama Faiza. Non podiat èssere gasi. Ma fiat oramai una parte de issa. Si podet nàrrere chi fiant un’entidade ùnica e finamentas cara a cussa proposta l’aiat naradu chi emmo sena duda peruna. Fiat in domìniga e fiant essidas arbeschende conca a su padente de sas palas chi amparaiant sa bidda issoro. Su sole, acarende·si, pariat basende·bi·lis su caminu. Milli faeddos, milli pregontas, milli rispostas. E amore meda. «Mama Cristi’ – gasi Nawal a mesu tretu –, ite cheret nàrrere a èssere mama e fìgia in su matessi tempus? Deo no l’isco! Petzi fìgia so! Fìgia tua!». Cristina aiat pèrdidu babbu e mama sende minore, pagu prus mannita de Nawal. S’ammentu repentinu li cajoneit agigu de tristura, ma s’amore chi nche fiat in intro de cussa pregonta coleit dae una manu a s’àtera finas a li carignare su coro. Si setzeint ambas duas in terra e cumintzeint a allegare.

«Non b’at die – rispondeit Cristina – chi non pense a sos valores e a sos cussìgios issoro. Mi mancant, ambos, e in cale si siat ocasione los chirco ca lis dia chèrrere nàrrere totu su chi tèngio in intro, ca lis dia chèrrere mustrare chi sigo a èssere sa Cristina chi ant pesadu. E abbaidende·ti, mirende·ti sos ogritos e sos cavaneddos, a una cosa ebbia penso. Est a nàrrere si so a tretu de ti dare totu su chi meresses. Custa est s’ùnica duda chi tèngio, figighedda mea». Carchi lagrimedda infundeit sas caras issoro. Ma luego, ambas, iscantzeint unu risitu e, pesende·si·nche dae terra, cumintzeint a cùrrere comente duas tanas de muru assuconende carchi pugione chi, in s’ìnteri, pariat afroddierende·lis s’arresonu. «Bidende los ses cussos pugiones, Nawal? Lìberos sunt, gasi comente sunt lìberos totu sos animaleddos de custu padente. E gasi comente diamus dèvere èssere lìberas nois». Libertade. Cussu faeddu rebumbaiat in intro de Nawal chi, mancari minoredda, aiat cumpresu ite cheriat nàrrere a bìvere e a istimare. «Ma a lu semus o nono, ma’?». «Una gherra fitiana est, Nawal, cada die, nòdida o mancu. Tue pensa chi unu tempus, nieddu pìghidu, festaiant sa die de sa mama premiende sas mugeres chi s’illieraiant oracantora». «Comente diat èssere, mama cara? Sos pitzinnos no sunt baqlawa o amaretes de isfurrare». «Nawal – li nargeit mama Cristina cuntenta manna –, tue sa libertade nche la tenes in intro, tue podes bolare». E ghireint a domo. A manu tenta.

Non lasciare decidere l'algoritmo:

scegli La Nuova Sardegna per le tue notizie su Google

Primo Piano
Il provvedimento

Abusi edilizi e scarichi irregolari: chiuso il ristorante “Sapore di mare”, ex Chicca Piperita

di Argentino Tellini
Le nostre iniziative