Locutziones: a rèfudu e a dies bàrigas
– A RÈFUDU. “Rèfudu”, cosa negada, non cherta. “A rèfudu” inditat cosa in cantidade manna: “ocannu, de pira bi nd’at a rèfudu”. In ital. “in abbondanza”. – A SOBRU. Dae “sobrare” (cosa chi abbarrat...
1 MINUTI DI LETTURA
– A RÈFUDU. “Rèfudu”, cosa negada, non cherta. “A rèfudu” inditat cosa in cantidade manna: “ocannu, de pira bi nd’at a rèfudu”. In ital. “in abbondanza”.
– A SOBRU. Dae “sobrare” (cosa chi abbarrat in prus), naramus “sobru” e sa locutzione “a sobru”: “in domo, nudda est a sobru”. In ital. “in più”.
– A BÌNCHIDAS DE PARE. Cun custa custa locutzione (cun “bìnchida” = resurtadu de “bìnchere”), cunfrontamus s’atzione de duas o prus pessones: “cun fradile meu, semus semper a bìnchidas de pare, mandighende durches”. In ital. “a gara”.
– A TOTU TEMPUS. Inditat sa pessone chi non tenet presse: “su fràigu de sa domo no at a agabbare deretu, ca su maistru de muru si ll’est leende a totu tempus”. In ital. “(prendersela) con calma”.
– A DIES BÀRIGAS. Custa locutzione, dae “barigare” (colare, passare), inditat distàntzia de tempus: “semus traballende a dies bàrigas”. In ital. “a giorni alterni”.
– A SA MACONATZA. Cun custa locutzione (finas “a sa maconatzina”), inditamus sa pessone chi òperat che macu, sena òrdine perunu: “faghet sa cosa a sa maconatza”. In ital. “a caso”. (d.c.)
– A SOBRU. Dae “sobrare” (cosa chi abbarrat in prus), naramus “sobru” e sa locutzione “a sobru”: “in domo, nudda est a sobru”. In ital. “in più”.
– A BÌNCHIDAS DE PARE. Cun custa custa locutzione (cun “bìnchida” = resurtadu de “bìnchere”), cunfrontamus s’atzione de duas o prus pessones: “cun fradile meu, semus semper a bìnchidas de pare, mandighende durches”. In ital. “a gara”.
– A TOTU TEMPUS. Inditat sa pessone chi non tenet presse: “su fràigu de sa domo no at a agabbare deretu, ca su maistru de muru si ll’est leende a totu tempus”. In ital. “(prendersela) con calma”.
– A DIES BÀRIGAS. Custa locutzione, dae “barigare” (colare, passare), inditat distàntzia de tempus: “semus traballende a dies bàrigas”. In ital. “a giorni alterni”.
– A SA MACONATZA. Cun custa locutzione (finas “a sa maconatzina”), inditamus sa pessone chi òperat che macu, sena òrdine perunu: “faghet sa cosa a sa maconatza”. In ital. “a caso”. (d.c.)
Non lasciare decidere l'algoritmo:
scegli La Nuova Sardegna per le tue notizie su Google