Diferentzialismu: ortografia e lèssicu
Ite est su «diferentzialismu»?Est sa tendèntzia a diferentziare una limba (a su sòlitu no ufitziale) dae un'àtera (ufitziale) in sa “ortografia” e in su “lèssicu”. S’idea de sos diferentzialistas est...
1 MINUTI DI LETTURA
Ite est su «diferentzialismu»?
Est sa tendèntzia a diferentziare una limba (a su sòlitu no ufitziale) dae un'àtera (ufitziale) in sa “ortografia” e in su “lèssicu”. S’idea de sos diferentzialistas est chi, si una limba est diferente, tando “devet” èssere totu diferente. E tando sos diferentzialistas sardos, pro s’istesiare de prus dae s’italianu, proponent grafemas disusiados (“k” in càmbiu de “c, ch”) o paràulas imbentadas (“fueddàriu” in càmbiu de “vocabulàriu”; “faeddatesu” pro “telèfonu”, etc.) o “sardizadas”: “dimugràtigu”, “manifestada” pro no iscrìere “democràticu”, “manifestatzione”, etc!
Su diferentzialismu est sa “maladia infantile” de su movimentu de recùperu linguìsticu, no in Sardigna ebbia, ma in àteros logos e limbas emergentes. A su sòlitu, cando istudiamus e abbaidamus comente funtzionant sas àteras limbas de “importu” e ufitziales, abbandonamus su diferentzialismu. In Sardigna, a dolu mannu, custa tendèntzia est galu forte, mescamente in chie si cunvertit totindunu a su sardu e suspetat chi totu sos tèrmines noos siant italianos, si non sunt bastante istropiados! Cun efetos ridìculos, a bias! (d.c.)
Est sa tendèntzia a diferentziare una limba (a su sòlitu no ufitziale) dae un'àtera (ufitziale) in sa “ortografia” e in su “lèssicu”. S’idea de sos diferentzialistas est chi, si una limba est diferente, tando “devet” èssere totu diferente. E tando sos diferentzialistas sardos, pro s’istesiare de prus dae s’italianu, proponent grafemas disusiados (“k” in càmbiu de “c, ch”) o paràulas imbentadas (“fueddàriu” in càmbiu de “vocabulàriu”; “faeddatesu” pro “telèfonu”, etc.) o “sardizadas”: “dimugràtigu”, “manifestada” pro no iscrìere “democràticu”, “manifestatzione”, etc!
Su diferentzialismu est sa “maladia infantile” de su movimentu de recùperu linguìsticu, no in Sardigna ebbia, ma in àteros logos e limbas emergentes. A su sòlitu, cando istudiamus e abbaidamus comente funtzionant sas àteras limbas de “importu” e ufitziales, abbandonamus su diferentzialismu. In Sardigna, a dolu mannu, custa tendèntzia est galu forte, mescamente in chie si cunvertit totindunu a su sardu e suspetat chi totu sos tèrmines noos siant italianos, si non sunt bastante istropiados! Cun efetos ridìculos, a bias! (d.c.)
Non lasciare decidere l'algoritmo:
scegli La Nuova Sardegna per le tue notizie su Google
