Istòrias illustradas e romanzos sas fainas de Pasquale Ruju
de Màuru Piredda
Su càlamu nugoresu in Sardigna pro sa presentatzione de s’ùrtimu libru suo Iscenegiadore pro Bonelli, faeddat de personàgios, letores e edìcolas
2 MINUTI DI LETTURA
CASTEDDU. In Thiniscole, in Nùgoro e in Macumere sas dies coladas. E in Casteddu su 18. Pasquale Ruju torrat a Sardigna pro presentare s’ùrtima faina sua, “Nero di mare”, imprentada dae E/O. Romanzeri noitolu (at esordidu su 2016 cun “Un caso come gli altri”), Ruju at cumintzadu s’allega sestende una làcana intre custu mundu e su de sas istorieddas illustradas in ue est protagonista comente iscenegiadore. «Cun sos romanzos traballo sena sa mediatzione de su disegnadore, lasso chi su letore boghet a campu s’immaginatzione sua».
Pro su chi pertocat sos contos figurados, su coro de custu “negòssiu”, su càlamu nugoresu nos at faeddadu de sa crisi de s’editoria.
«Cunforma a sos libros e a sos giornale mantenimus sas positziones nostras. Tenimus sa sorte bona de àere unu pùblicu chi non rinùntziat a custas istorieddas, chi costant pagu. B’at chie faeddat de crisi dae sos annos '70, ma b’at vitalidade manna: nche semus cròmpidos a libreria e, in su matessi tempus, sos trastes eletrònicos sunt petzi pro sos libros. Custu lu naro mescamente comente letore».
Iscries albos de primore pro Bonelli, editore de istorieddas populares. Ite podimus nàrrere de sa crisi de sas edìcolas?
«Tocat de las sustènnere. Non sunt petzi su logu printzipale pro sa distributzione de su materiale nostru, ma sunt unu logu de cultura. Est in cue, prus chi no in sa rete, chi agatamus sos aprofundimentos chi nos serbint pro cumprèndere sas acontèssidas de su mundu».
Duncas, si sos letores non mancant, cales sunt sas aspetativas issoro?
«B’at letores e letores. Sos amantiosos de Tex sighint a prefèrrere su clàssicu, s'aventura. Ma b’at finamentas chie, mescamente intre sos prus giòvanos, cheret istòrias prus serentes a su romanzu de gènere o a sa literadura pura. E, in mesu a custu arresonu, podimus nàrrere chi b’at unos cantos esperimentos. A “Mercurio Loi” nche l’ant inguarnissadu in unu formadu de edìcola, ma est “autorale”».
E de s’iscola sarda, ite cherimus nàrrere?
«Chi b’at giòvanos meda, atzudos e capatzes, chi ant a dare continuidade a su setore nostru chirchende finamentas pùblicos noos».
E pro su chi pertocat sas limbas minoritàrias?
«Mi diat agradare pro custas limbas unu nùmeru de letores prus mannu. In cussa àndala, no isco si pro sas istorieddas illustradas est possìbile a punnare a un’operatzione che a sa de Camilleri, ma bi diat chèrrere unu personàgiu famadu. E tocat de aprofundire sa chistione a livellu editoriale».
Pro su chi pertocat sos contos figurados, su coro de custu “negòssiu”, su càlamu nugoresu nos at faeddadu de sa crisi de s’editoria.
«Cunforma a sos libros e a sos giornale mantenimus sas positziones nostras. Tenimus sa sorte bona de àere unu pùblicu chi non rinùntziat a custas istorieddas, chi costant pagu. B’at chie faeddat de crisi dae sos annos '70, ma b’at vitalidade manna: nche semus cròmpidos a libreria e, in su matessi tempus, sos trastes eletrònicos sunt petzi pro sos libros. Custu lu naro mescamente comente letore».
Iscries albos de primore pro Bonelli, editore de istorieddas populares. Ite podimus nàrrere de sa crisi de sas edìcolas?
«Tocat de las sustènnere. Non sunt petzi su logu printzipale pro sa distributzione de su materiale nostru, ma sunt unu logu de cultura. Est in cue, prus chi no in sa rete, chi agatamus sos aprofundimentos chi nos serbint pro cumprèndere sas acontèssidas de su mundu».
Duncas, si sos letores non mancant, cales sunt sas aspetativas issoro?
«B’at letores e letores. Sos amantiosos de Tex sighint a prefèrrere su clàssicu, s'aventura. Ma b’at finamentas chie, mescamente intre sos prus giòvanos, cheret istòrias prus serentes a su romanzu de gènere o a sa literadura pura. E, in mesu a custu arresonu, podimus nàrrere chi b’at unos cantos esperimentos. A “Mercurio Loi” nche l’ant inguarnissadu in unu formadu de edìcola, ma est “autorale”».
E de s’iscola sarda, ite cherimus nàrrere?
«Chi b’at giòvanos meda, atzudos e capatzes, chi ant a dare continuidade a su setore nostru chirchende finamentas pùblicos noos».
E pro su chi pertocat sas limbas minoritàrias?
«Mi diat agradare pro custas limbas unu nùmeru de letores prus mannu. In cussa àndala, no isco si pro sas istorieddas illustradas est possìbile a punnare a un’operatzione che a sa de Camilleri, ma bi diat chèrrere unu personàgiu famadu. E tocat de aprofundire sa chistione a livellu editoriale».
Non lasciare decidere l'algoritmo:
scegli La Nuova Sardegna per le tue notizie su Google
