Discursu, tzarra: su faeddu “fàula”
Su faeddu “fàula” benit dae su lat. «fābula» (derivadu dae «fari» “faeddare”), chi cheriat nàrrere “discursu” ma finas “tzarra, loroddu, paràulas sena fundamentu” e “contu, istòria, fiolera,...
1 MINUTI DI LETTURA
Su faeddu “fàula” benit dae su lat. «fābula» (derivadu dae «fari» “faeddare”), chi cheriat nàrrere “discursu” ma finas “tzarra, loroddu, paràulas sena fundamentu” e “contu, istòria, fiolera, issolòriu”, ma finas “òpera teatrale, cumèdia”. In sardu, cheret nàrrere “cosa non bera”. Chie las contat est “faulàrgiu”, pro trampare sos àteros ma, a bias, finas pro non nàrrere veridades chi podent fàghere male. Totus podimus contare fàulas, cumintzende a minores e sighende a mannos! B’at chie contat “fàulas mannas cantu su campanile”. B’at chie “non faghet àteru si non contare fàulas”. A bias acuntesset finas chi “chie fàulas intendet, fàulas bendet”. E b’at pessones chi “sunt prenas de fàulas finas a chìgios” e chie “est impastadu de fàulas”!
Dae su lat. fābula, in italianu est derivadu su faeddu “favola”, chi bolet nàrrere “istòria, contu” ma finas “cosa non vera, fandonia”, es.: “spacciar favole; sono tutte favole!”; credere, prestare orecchio alle favole. Finas “fiaba” benit dae su lat. «*flaba» chi est dae «fabula». Gasi etotu “fola”, semper dae «fabula», cun su matessi valore. (d.c.)
Dae su lat. fābula, in italianu est derivadu su faeddu “favola”, chi bolet nàrrere “istòria, contu” ma finas “cosa non vera, fandonia”, es.: “spacciar favole; sono tutte favole!”; credere, prestare orecchio alle favole. Finas “fiaba” benit dae su lat. «*flaba» chi est dae «fabula». Gasi etotu “fola”, semper dae «fabula», cun su matessi valore. (d.c.)
Non lasciare decidere l'algoritmo:
scegli La Nuova Sardegna per le tue notizie su Google