Sambisua, su babbautzu e sos pistrincos
Su faeddu “sambisua” (s.f.) benit dae su lat. «sanguisūga», cump. de «sanguis» «sàmbene» e de su tema de «sugere», sùere, sutzare. Inditat su babbautzu chi s’alimentat de su sàmbene chi sutzat dae...
1 MINUTI DI LETTURA
Su faeddu “sambisua” (s.f.) benit dae su lat. «sanguisūga», cump. de «sanguis» «sàmbene» e de su tema de «sugere», sùere, sutzare. Inditat su babbautzu chi s’alimentat de su sàmbene chi sutzat dae sos animales a ue s’atacat. Si poniat pro “sangrare” (dae su cat. e isp. “sangrar”), pro nche tirare sàmbene dae sos malàidos ipertesos. Ma inditat finas sa pessone chi costumat a isfrutare àteras pessones, tirende·nche·lis su "sàmbene", dinare, pragheres, propiedades. Si narat finas pro inditare una pessone pistrinca, atacada, cringona, astrintona, etc. De custas "sambisuas" bi nd’at semper, e como, in tempus de crisi, galu de prus, in totue.
In biddas medas de Sardigna, sa paràula l’ant interpretada comente "ambisua", duncas “s’ambisua”, cun s’artìculu in su cumintzu, comente càpitat cun àteros faeddos, in sardu e in àteras limbas. Si tratat de faddinas de ’segmentatzione’, de s’ischirriòngiu de s’artìculu dae su sustantivu. (d.c.)
In biddas medas de Sardigna, sa paràula l’ant interpretada comente "ambisua", duncas “s’ambisua”, cun s’artìculu in su cumintzu, comente càpitat cun àteros faeddos, in sardu e in àteras limbas. Si tratat de faddinas de ’segmentatzione’, de s’ischirriòngiu de s’artìculu dae su sustantivu. (d.c.)
Non lasciare decidere l'algoritmo:
scegli La Nuova Sardegna per le tue notizie su Google
