La Nuova Sardegna

Prèmiu Mariuccia Ruju Dessì intre bolos artos de sentidos

de Rachel Falchi (*)
Prèmiu Mariuccia Ruju Dessì intre bolos artos de sentidos

Congruidu in Tàtari su cuncursu in limba italiana pro sa prosa e sa poesia In meda pitzinnos, giòvanos e mannos in s’adòbiu cun sas sòtzias de sa Fidapa

2 MINUTI DI LETTURA





TÀTARI. Pro sa de sete editzione, sas sòtzias de sa Fidapa (Federazione italiana donne arti professioni affari) de Tàtari, ant premiadu (su 29 de su mese de maju) sas òperas literàrias, in prosa e in poesia, prus galanas. Unu cuncursu de importu mannu pro Tàtari, intregadu a s’iscritora tataresa Mariuccia Ruju Dessì, chi, a dolu mannu, fiat bolada a su chelu in su 1997. In meda si sunt agatados a custu adòbiu de cultura e de literadura. Pitzinnos, giòvanos e mannos in su matessi sero, leghende sas òperas issoro, ant fatu connòschere iscutas de vida mudadas in pensamentos, illierende versos e contos pro lassare in lassa ranos de umanidade, de cada die e de istòria.

Su fatu chi su cuncursu abèrgiat sa ghenna a cuncurrentes de ogni edade (diat èssere a nàrrere istudentes, giòvanos e mannos), dat sa possibilidade de bìdere sas diferentes maneras, pro ognunu, de si relatare cun s’iscritura, cun sa capatzidade de sestare sos versos sighende sa musicalidade peri sas carreras de sas boghes arraighinadas in s’ànima e in su coro.

Sas paràulas sunt faladas nidas dae sas benas de s’ànima de sos poetes e de sos iscritores. A los intèdere, pariat a bortas, de bìdere undas de mare chi gherrant cun sas rocas de su tempus e isparghent butios de dòlimas, de amargura, de anneu e de timòrias. A bias sas paràulas intritzaiant ùlumos de durcura, de ternuras cuadas, de disìgios de paghe e de istimas. Sa gente ch’iscurtaiat, s’agataiat in una campura ue mariposas lieras si pesant in bolu tessende randas de amajos. Bolos artos e sena impèigos in unu caminu chi rugrat istòrias de vida, de ammentos chi arrichint su benidore e de unu lampalughe de bisos ch’isorvet sas cadenas istrintas de sas cumbatas fitianas.

Cando su coro cantat unu mutu de istima o unu atìtidu de dòlima, s’iscritura faghet de cuingiolu pro nde acollire cudda làgrima cuada chi murrùngiat sena boghe. Ma si lassamus chi cussa làgrima si potzat acarare, tando su raju de su sole la mudat luego e la bestit de lugore. A sa matessi manera su sentidu de cada unu, naschet in solidade e si cumpartzit cun àteros lampìgios de ojos, pesende in s’aera una majia. Sa majia de s’iscritura! Custu, creo e intendo in su fungudu, siat su sensu e sa bellesa prus arta e manna chi custu cuncursu at donat a sos poetes, a sos iscritores e a sa gente chi s’est reunida, in custu sero de literadura dìliga e de sentidos caentes. S’impignu de sa giuria tota chi b’at traballadu e at apretziadu meda sos partetzipantes, siat de bona ura pro sos annos benidores de custu cuncursu.

(*) poetessa

Non lasciare decidere l'algoritmo:

scegli La Nuova Sardegna per le tue notizie su Google

Primo Piano
Maltempo

Meteo Giuliacci, ciclone in arrivo: piogge intense e temperature in picchiata

Le nostre iniziative