unu documentu de importu mannu
«Pro torrare cantu pius innantis s’abbundanzia»
Salvatore Moreddu at agatadu unu editu de su 1789 de su piscamu Pedru Craveri
2 MINUTI DI LETTURA
NÙGORO. Fiat su 10 de frearzu de s’annu 1789. Pedru Craveri, piscamu de Garteddi e Nùgoro e «Segnore de sas Baronias de Biriddi, Planus, Lopè, Santu Martine & inquisidore ordinariu e Consigeri de S.M.R» firmat unu editu a pustis de una annata mala, de fritu e nive, chi aiat isperditu gamas intreas de berbeghes. Unu documentu, su de su piscamu, de importu mannu chi Salvatore Moreddu (est issu chi at publicadu sos libros “Oltre il mare di Sardegna. Storie di mercanti e patroni tra il XVII e il XIX secolo” e “Matriculas delas almas de confession”) at agatadu in s’Archivio istoricu diocesanu de Nùgoro. «Mentras su Guvernu de custu Reinu – iscriet Pedru Craveri – totalmente aplacadu a incontrare sos medios pius opportunos pro reparare dessa menzus manera sas affliciones de su populu angustiados pro sa perdida fatta ultimamente de tantu bestiamen una de sas principales intradas de custu Reinu, cumbidadu ancora Nois dae su matessi a interponer sa debile manu Nostra, sugerinde su remediu pius facile pro torrare sa felicidade supra totu nois ateros cun d’unu genere tantu proffettosu, gustosamente abbrazamus custu motivu pro bos saludare novamente in su Segnore Lassende segundu cussu Nois assas mentes illuminados, chi cumponen su Guvernu Civile, s’incontrare sos medios humanos pro reparare tantu dannu, Nois ateros, a chie ispezialmente incumbit elevare sa mente a su Chelu penzamus poner bos a sa vista, e sa verdadera causa de tanta disgrazia, et su pius securu remediu pro torrare cantu pius innantis s’abbundanzia, et si multiplichen ancora supra de bois ateros sas benedissiones de su chelu». «Nerzan su chi cheren sos profanos – sighit su piscamu Craveri –, est pius che zertu, Amados fizos, chi niente suzedit de bonu, o de malu chi Deus solu cherzat, o no lu permittat e in premiu, e in castigu. Dimis cherrer in su principiu de su Guvernu Nostru no angustiarebos, chi su Segnore indinnadu pro sas culpas nostras appat permittidu su Nie e frittu essessivu motivu de tantos disastros. Ma cale profettu in adularebos! Hamus piantu ostru amorosu sas comunes disgrazias bostras, e comente tales no podimus fagher de mancu in narrerbos, chi cun sobrada resone creimus esser sos peccados chi triunfan in custa amada Diocesis, et ancora chissas in totu su Reinu, sa verdadera causa de aer Deus iscarrigadu supra nois ateros sa pesante manu sua cun s’azzota chi non affligit. E chie est chi no iscat, e bidat sas furas sas inamistades sos odios, sas verganzas, sas chi han ja separadu in partidos tantu fortes sos parentes pius conjuntos, e amigos ateras bortas sos pius unidos cun santa caridade (...)». (l.p.)
Non lasciare decidere l'algoritmo:
scegli La Nuova Sardegna per le tue notizie su Google
