TRABALLOS
Su maistru de pedde Salvatore Mu
Salvatore Mu, berchiddesu, babbu de famìlia de barantanoe annos. Nos contat s’esperièntzia sua traballende sas peddes. Dae sa bidda sua rugrende annos de sacrifìtzios e mudas de costumàntzias, nd’est...
3 MINUTI DI LETTURA
Salvatore Mu, berchiddesu, babbu de famìlia de barantanoe annos. Nos contat s’esperièntzia sua traballende sas peddes. Dae sa bidda sua rugrende annos de sacrifìtzios e mudas de costumàntzias, nd’est lòmpidu in Tàtari e at abertu sa butega Cosinzos.
Salvatore, conta·nos, comente ti ses adobiadu cun s’arte de su sabateri, eredada l’as?
«Nono, dae pitzocheddu agiudaia a babbu in s’azienda sua de pastore. In beridade deo sas sabatas de pedde fatas a manu mi las bestia ca m’agradaiant meda e gosi so divènnidu amantiosu de custu mestieri».
Duncas est custa sa prima ischintidda e a pustis?
«Dae sos bìndighi annos andaiat a sa butega de su maistru de sabatas chi bi fiat in Berchidda. Cun ogros prenos de curiosidade lu miraia in su traballu suo. In prus m’agradaiat a intèndere sas allegas de sos òmines betzos chi, bufende binu, contaiant de sa bidda».
Comente fiat cussa butega a ti nd’ammentas?
«Non mi la potzo ismentigare. Fiat unu magasineddu. B’aiat unu descheto de sabateri cun pagos istrumentos de traballu e unu foghile, àteru non b’aiat».
Magasinu pòberu de mòbiles e ricu de ischire, duncas, as incumentzadu dae custu maistru?
«Emmo, isse m’at ammustradu comente si faghiant sas iscarpas, comente si traballaiat cun sa pedde. A bellu a bellu m’at imparadu totu su chi si deviat ischire de custu mestieri antigu».
E ite faghias, artisania e finas acontzos?
«Petzi artisania ca tando acontzos si nde faghiant pagos».
In custa butega, a imparare, cantu bi ses istadu?
«Unos cantos annos ca a pustis de àere imparadu apo traballadu cun custu maistru. Isse bi teniat a mie, aiat bidu cun cantu aficu mi fiat postu a traballare. Umpare fiamus andados in giru traballende in sa Sardinna tota».
E a sa sola cando ti ses postu e ite faghias?
«In su duamìgia e unu apo abertu sa butega mea in Òlbia. Faghia mescamente su maistru de pedde pro iscarpas de òmine e pagos acontzos. Bi so abarradu bator annos. A pustis apo traballadu ses annos in Pèrfugas».
Ma non faghes sabatas ebbia, beru?
«In prus a sas sabatas pro òmines, petzi pro deghe annos apo fatu seddas. A pustis faghia e fatzo chintòrgias, tascheddas, cambales e àteros produtos. In sos traballos impreo finas brocadu tintu pro l’aunire a sa pedde».
Comente ses lòmpidu in Tàtari?
«A pustis de sos ses annos in Pèrfugas, apo abertu in Tàtari e bi so dae deghe annos. Cun sa bènnida inoghe apo detzisu de traballare mescamente a sos acontzos pro totu sas iscarpas. Apo miminadu meda sa produtzione de artisania».
Pro ite l’as miminada?
«Ca sos tempos non sunt che a in antis. Cun sa muda de sa moneta dae sa lira a s’èuro sos prèjos de sos materiales sunt artziados e cando andas a bèndere non ti torrat su chi b’as postu a fàghere unu produtu a manu. Penso a sas mudas in sos issèberos de unas cantas pessones chi ant pèrdidu interessamentu a s’artisania de calidade».
Duncas, oe in die, chie còmporat dae su maistru de pedde?
«Pro sorte bona b’at galu chie còmporat, ma est divènnidu, comente si narat “prodotto di nicchia”. B’at amantiosos e istràngios chi chircant sa calidade de sos produtos fatos a manu cun materiales naturales».
A carchi cuncursu b’as mai leadu parte?
«Eja, in su 2005 in Dèsulo a su Memorial Tiu Loisu, gara regionale pro su fràigu de sa “cacciola sarda”, ordingiada in intro de “La montagna produce”. Apo leadu su primu prèmiu».
Ite t’agradat de su traballu?
«Su de creare de bellu nou partende dae sos modellos fatos dae mene».
E mescamente ite t’agradat de produire?
«Iscarpas pro òmine».
A sa sola traballas?
«Nono. Cun megus b’est s’istimada mea Valentina chi dae annos m’agiudat meda».
Unu fatu particulare a ti l’ammentas?
«Unu giòvanu chi cheriat imparare su mestieri. A dolu mannu, l’apo dèvidu nàrrere chi nono. Sos giuales fiscales sunt tropu e non potzo leare unu dischente chi a palas no at formatzione peruna. Sunt ispesas mannas chi non si podent sustènnere».
Comente devet èssere unu maistru de pedde?
«Passèntziosu meda, pretzisu ca non podes faddire ca perdes meda. Bisòngiat mirare a sa calidade arta. Su maistru meu mi naraiat semper “sa faina? bi cheret prus pagu a la fàghere bene chi no a la fàghere male!”».
Salvatore, conta·nos, comente ti ses adobiadu cun s’arte de su sabateri, eredada l’as?
«Nono, dae pitzocheddu agiudaia a babbu in s’azienda sua de pastore. In beridade deo sas sabatas de pedde fatas a manu mi las bestia ca m’agradaiant meda e gosi so divènnidu amantiosu de custu mestieri».
Duncas est custa sa prima ischintidda e a pustis?
«Dae sos bìndighi annos andaiat a sa butega de su maistru de sabatas chi bi fiat in Berchidda. Cun ogros prenos de curiosidade lu miraia in su traballu suo. In prus m’agradaiat a intèndere sas allegas de sos òmines betzos chi, bufende binu, contaiant de sa bidda».
Comente fiat cussa butega a ti nd’ammentas?
«Non mi la potzo ismentigare. Fiat unu magasineddu. B’aiat unu descheto de sabateri cun pagos istrumentos de traballu e unu foghile, àteru non b’aiat».
Magasinu pòberu de mòbiles e ricu de ischire, duncas, as incumentzadu dae custu maistru?
«Emmo, isse m’at ammustradu comente si faghiant sas iscarpas, comente si traballaiat cun sa pedde. A bellu a bellu m’at imparadu totu su chi si deviat ischire de custu mestieri antigu».
E ite faghias, artisania e finas acontzos?
«Petzi artisania ca tando acontzos si nde faghiant pagos».
In custa butega, a imparare, cantu bi ses istadu?
«Unos cantos annos ca a pustis de àere imparadu apo traballadu cun custu maistru. Isse bi teniat a mie, aiat bidu cun cantu aficu mi fiat postu a traballare. Umpare fiamus andados in giru traballende in sa Sardinna tota».
E a sa sola cando ti ses postu e ite faghias?
«In su duamìgia e unu apo abertu sa butega mea in Òlbia. Faghia mescamente su maistru de pedde pro iscarpas de òmine e pagos acontzos. Bi so abarradu bator annos. A pustis apo traballadu ses annos in Pèrfugas».
Ma non faghes sabatas ebbia, beru?
«In prus a sas sabatas pro òmines, petzi pro deghe annos apo fatu seddas. A pustis faghia e fatzo chintòrgias, tascheddas, cambales e àteros produtos. In sos traballos impreo finas brocadu tintu pro l’aunire a sa pedde».
Comente ses lòmpidu in Tàtari?
«A pustis de sos ses annos in Pèrfugas, apo abertu in Tàtari e bi so dae deghe annos. Cun sa bènnida inoghe apo detzisu de traballare mescamente a sos acontzos pro totu sas iscarpas. Apo miminadu meda sa produtzione de artisania».
Pro ite l’as miminada?
«Ca sos tempos non sunt che a in antis. Cun sa muda de sa moneta dae sa lira a s’èuro sos prèjos de sos materiales sunt artziados e cando andas a bèndere non ti torrat su chi b’as postu a fàghere unu produtu a manu. Penso a sas mudas in sos issèberos de unas cantas pessones chi ant pèrdidu interessamentu a s’artisania de calidade».
Duncas, oe in die, chie còmporat dae su maistru de pedde?
«Pro sorte bona b’at galu chie còmporat, ma est divènnidu, comente si narat “prodotto di nicchia”. B’at amantiosos e istràngios chi chircant sa calidade de sos produtos fatos a manu cun materiales naturales».
A carchi cuncursu b’as mai leadu parte?
«Eja, in su 2005 in Dèsulo a su Memorial Tiu Loisu, gara regionale pro su fràigu de sa “cacciola sarda”, ordingiada in intro de “La montagna produce”. Apo leadu su primu prèmiu».
Ite t’agradat de su traballu?
«Su de creare de bellu nou partende dae sos modellos fatos dae mene».
E mescamente ite t’agradat de produire?
«Iscarpas pro òmine».
A sa sola traballas?
«Nono. Cun megus b’est s’istimada mea Valentina chi dae annos m’agiudat meda».
Unu fatu particulare a ti l’ammentas?
«Unu giòvanu chi cheriat imparare su mestieri. A dolu mannu, l’apo dèvidu nàrrere chi nono. Sos giuales fiscales sunt tropu e non potzo leare unu dischente chi a palas no at formatzione peruna. Sunt ispesas mannas chi non si podent sustènnere».
Comente devet èssere unu maistru de pedde?
«Passèntziosu meda, pretzisu ca non podes faddire ca perdes meda. Bisòngiat mirare a sa calidade arta. Su maistru meu mi naraiat semper “sa faina? bi cheret prus pagu a la fàghere bene chi no a la fàghere male!”».
Non lasciare decidere l'algoritmo:
scegli La Nuova Sardegna per le tue notizie su Google
