TRABALLOS
Maistros de pannu, arte de famìlia
Pietro Tedde de Itireddu, nàschidu in su 1941, intregat sa vida a sa butega sua de maistru de pannu pro òmine. Paris cun isse, sa mugere, chi cosiat bestimenta pro fèmina e sa fìgia Viviana, 53 annos,...
4 MINUTI DI LETTURA
Pietro Tedde de Itireddu, nàschidu in su 1941, intregat sa vida a sa butega sua de maistru de pannu pro òmine. Paris cun isse, sa mugere, chi cosiat bestimenta pro fèmina e sa fìgia Viviana, 53 annos, chi, a sa sola, at a giùghere a dae in antis custu mestieri pro su tempus benidore.
Pietro Tedde, sa butega istòrica bostra cando est nàschida e in ue?
«Est nàschida in su 1958 in Itireddu, sa bidda mea».
Ite tratat sa draperia?
«Bestimenta fata a manu e a misura cun roba de calidade arta meda».
A custa bidea, de fàghere su draperi, comente bi seis lòmpidu?
«Bidea peruna apo àpidu! Custa arte l’apo bida in domo. Mama mea fiat drapera. Frade meu fiat draperi. Dae pitzocu aia chèrfidu istudiare comente avocadu, ma, a dolu mannu, in cussos tempos non totus si podiant premìtere sos istùdios. Tando sos mios aiant detzisu de m’inditare a su mestieri de draperi».
E a cantos annos fiais andadu a l’imparare?
«Aia trèighi annos ebbia cando so andadu in una draperia de Otieri. Fiant bator chilòmetros de istrada dae Itireddu. Pro un’annu, cada die, andaia e torraia a pees. A pustis andaia cun sa bitzicleta».
Pro cantu tempus bi seis andadu?
«A imparare bene nessi deghe annos bi cheriant. Deo cun s’aficu mannu chi bi ponia e forsis ca custu mestieri mi curriat in s’ànima, a pustis de chimbe annos ebbia, aia acabbadu de fàghere su dischente. Deretu in su 1958 apo abertu in Itireddu sa butega mea. Mi so cojuadu e finas mugere mea, Lucia, fiat drapera».
Duncas finas mugere bostra traballaiat in butega?
«Tzertu, deo fia pro sa bestimenta de òmine, issa, brava meda e diplomada in s’academia de Roma comente figurinista, cosiat bestimenta pro fèmina. A manera ispetzìfica cosiat finas sos bestires de isposa. Como est giubilada».
E su de bènnere a Tàtari comente est istadu?
«S’atividade nostra, a dolu mannu, non fiat adata meda pro sa bidda, ca sa gente pro sos traballos chi faghiat, mescamente de sartu, non podiat impreare sa bestimenta chi faghiamus nois. Duncas in su 1966 semus bènnidos a Tàtari e amus abertu sa butega ch’est divènnida draperia de bestimenta a mesura a livellu artu».
Cales materiales e istrumentos impreades mescamente?
«Pro sos materiales, lana, cashmere, belludu, petzi roba italiana de calidade arta E.Zegna. Sos istrumentos prus importantes pro custa arte sunt sas manos e sa conca. A pustis s’agu, su filu, sa fòrtighe e s’istùdiu ispetzìficu. Deo mi so ispetzialigiadu in Torino in sas tècnica de sos modellos e de su sestu de su bestire».
Bestimenta a mesura, chie la chircat?
«Su professionista: avocados, professores, impresàrios. Ca sunt bestires de calidade arta chi tenent unu preju de importu. Amus clientes de Tàtari, de sa Sardinna tota e de in foras».
Viviana, a nos contas de s’esperièntzia tua in custa arte de famìlia?
«A inghìriu de su ’78 sa famìlia mea aiat abertu sa butega de pantalones pro òmine. Deo in su 1983 apo incumentzadu a bi traballare. Fiat una fàbrica cun deghe collaboradores. Faghiamus bèndidas de pantalones a sa minuda, no a mesura. Dae su produtore a su cunsumadore, si cunfetzionaiat e si bendiat».
Eventos ispetzìficos mai nd’ais àpidu?
«E comente! In su cùrrere de sos annos amus leadu parte a isfiladas de moda paris cun àteros draperis istràngios. Pro esempru pro deghe annos in su “Palazzetto dello sport” de Tàtari amus fatu isfiladas paris cun draperis de s’Italia tota».
Pro traballu biagiadu ais?
«Eja, in unos cantos logos de su mundu pro sos prèmios e sas isfiladas intregados a sos sartores de cada logu. Semus istados a s’Ispoleto Moda in su 1986. A su Festival de sa moda in S. Remo in su 1998. A su prèmiu Internatzionale Ercole d’Oro. Amus leadu parte a sas Convetions internatzionales de draperia a mesura, in Bankok, in New York, in Rio de Janeiro. Giustu pro nde numenare calicunu».
Cun su consumòngiu sa cultura de comente si bestire est mudada in su tempus, ite nde pensais?
«Una draperia chircat sa calidade e faghet bestimenta chi duret. In sos ufìtzios non b’at prus sa cultura de s’elegàntzia de sos impiegados e custu at mudadu finas sa bestimenta».
Pietro Tedde, de ite tenet bisòngiu s’arte de sa draperia?
«De cursos de formatzione pro chie tenet a beru gana, passione e passèntzia de imparare».
Pietro Tedde, sa butega istòrica bostra cando est nàschida e in ue?
«Est nàschida in su 1958 in Itireddu, sa bidda mea».
Ite tratat sa draperia?
«Bestimenta fata a manu e a misura cun roba de calidade arta meda».
A custa bidea, de fàghere su draperi, comente bi seis lòmpidu?
«Bidea peruna apo àpidu! Custa arte l’apo bida in domo. Mama mea fiat drapera. Frade meu fiat draperi. Dae pitzocu aia chèrfidu istudiare comente avocadu, ma, a dolu mannu, in cussos tempos non totus si podiant premìtere sos istùdios. Tando sos mios aiant detzisu de m’inditare a su mestieri de draperi».
E a cantos annos fiais andadu a l’imparare?
«Aia trèighi annos ebbia cando so andadu in una draperia de Otieri. Fiant bator chilòmetros de istrada dae Itireddu. Pro un’annu, cada die, andaia e torraia a pees. A pustis andaia cun sa bitzicleta».
Pro cantu tempus bi seis andadu?
«A imparare bene nessi deghe annos bi cheriant. Deo cun s’aficu mannu chi bi ponia e forsis ca custu mestieri mi curriat in s’ànima, a pustis de chimbe annos ebbia, aia acabbadu de fàghere su dischente. Deretu in su 1958 apo abertu in Itireddu sa butega mea. Mi so cojuadu e finas mugere mea, Lucia, fiat drapera».
Duncas finas mugere bostra traballaiat in butega?
«Tzertu, deo fia pro sa bestimenta de òmine, issa, brava meda e diplomada in s’academia de Roma comente figurinista, cosiat bestimenta pro fèmina. A manera ispetzìfica cosiat finas sos bestires de isposa. Como est giubilada».
E su de bènnere a Tàtari comente est istadu?
«S’atividade nostra, a dolu mannu, non fiat adata meda pro sa bidda, ca sa gente pro sos traballos chi faghiat, mescamente de sartu, non podiat impreare sa bestimenta chi faghiamus nois. Duncas in su 1966 semus bènnidos a Tàtari e amus abertu sa butega ch’est divènnida draperia de bestimenta a mesura a livellu artu».
Cales materiales e istrumentos impreades mescamente?
«Pro sos materiales, lana, cashmere, belludu, petzi roba italiana de calidade arta E.Zegna. Sos istrumentos prus importantes pro custa arte sunt sas manos e sa conca. A pustis s’agu, su filu, sa fòrtighe e s’istùdiu ispetzìficu. Deo mi so ispetzialigiadu in Torino in sas tècnica de sos modellos e de su sestu de su bestire».
Bestimenta a mesura, chie la chircat?
«Su professionista: avocados, professores, impresàrios. Ca sunt bestires de calidade arta chi tenent unu preju de importu. Amus clientes de Tàtari, de sa Sardinna tota e de in foras».
Viviana, a nos contas de s’esperièntzia tua in custa arte de famìlia?
«A inghìriu de su ’78 sa famìlia mea aiat abertu sa butega de pantalones pro òmine. Deo in su 1983 apo incumentzadu a bi traballare. Fiat una fàbrica cun deghe collaboradores. Faghiamus bèndidas de pantalones a sa minuda, no a mesura. Dae su produtore a su cunsumadore, si cunfetzionaiat e si bendiat».
Eventos ispetzìficos mai nd’ais àpidu?
«E comente! In su cùrrere de sos annos amus leadu parte a isfiladas de moda paris cun àteros draperis istràngios. Pro esempru pro deghe annos in su “Palazzetto dello sport” de Tàtari amus fatu isfiladas paris cun draperis de s’Italia tota».
Pro traballu biagiadu ais?
«Eja, in unos cantos logos de su mundu pro sos prèmios e sas isfiladas intregados a sos sartores de cada logu. Semus istados a s’Ispoleto Moda in su 1986. A su Festival de sa moda in S. Remo in su 1998. A su prèmiu Internatzionale Ercole d’Oro. Amus leadu parte a sas Convetions internatzionales de draperia a mesura, in Bankok, in New York, in Rio de Janeiro. Giustu pro nde numenare calicunu».
Cun su consumòngiu sa cultura de comente si bestire est mudada in su tempus, ite nde pensais?
«Una draperia chircat sa calidade e faghet bestimenta chi duret. In sos ufìtzios non b’at prus sa cultura de s’elegàntzia de sos impiegados e custu at mudadu finas sa bestimenta».
Pietro Tedde, de ite tenet bisòngiu s’arte de sa draperia?
«De cursos de formatzione pro chie tenet a beru gana, passione e passèntzia de imparare».
Non lasciare decidere l'algoritmo:
scegli La Nuova Sardegna per le tue notizie su Google
