PARÀURI VIBI
Li versi di “Sinuaria poetarum”
Gari di puisia e cuncussi letteràrii so attrabissendi un mamentu di difficusthai cun chistha pandemia mara a finì. Ma gràzie a li rezzi sozziari v'è isthaddu un fiurì di pubriggazioni e esibizioni in...
4 MINUTI DI LETTURA
Gari di puisia e cuncussi letteràrii so attrabissendi un mamentu di difficusthai cun chistha pandemia mara a finì. Ma gràzie a li rezzi sozziari v'è isthaddu un fiurì di pubriggazioni e esibizioni in versi. N’abemmu fabiddaddu cun Mario Marras, Eugenio Cossu e Antonello Bazzu, li tre amministhradori di lu gruppu Facebook “Sinuaria poetarum”, loggu abbesthu, oramai so ottu anni, a cassisia amanti di la puisia.
Coment’è nadda l’idea di Sinuaria Poetarum e cun ca ischopu?
Marras: «Sinuaria nasci cun dui attoppi di puisia i’ l’Asinara, i’ lu 2013 e 2014. S’è cumpresu chi v’era gana di puisia paschì v’érani più di zentu passoni pa’ aischusthà li pueti sasdhi. Vurìami fà cumprindì cosa era lu siddaddu di puisia di la Sasdhigna. Tandu tuccaba a immubissi pa’ difindì la puisia sasdha e falla turrà a ischubrì. E abemmu sighiddu chisthu caminu cunvinti di fà la cosa giustha. Ma zi piazia puru ammusthrà chi la puisia nosthra sassaresa è capazi d’ischribì bedda puisia “lirica”, cumenti suzzedi da assai anni».
Cantu la puisia po aggiuddà a tinì viba la linga?
Cossu: «Noi dimmu chi sia fundamentari, ma no acchì a noi piazi la puisia, ma acchì la puisia è, primma di tuttu, sintimentu chi nasci in cabu e in cori, e in cabu e in cori rimani. Cu’ la puisia, la gran pasthi di li vosthi, si fabedda d’amori, si fabedda d’ammenti, di famìria, di lu paesi, di mamma e babbu, e própiu pa’ chisthu ti po fà sempri più piazeri fabiddà i’ la linga chi hai suggiddu da mamma tóia, i' la linga di li to’ primmi cumpagni di gioggu».
Cantu è impusthanti traduzì la puisia di l’asthri?
Bazzu: «Traduzì è una di li facusthai più diffizziri, ma a lu matessi tempu più impusthanti chi, ca ha piazeri a ischribì versi, debi prubà a fà. È diffizziri paschì t’obbrighèggia a intrà i’ li cuezi più cuaddi di li versi di l’asthri; è impusthanti acchì t’abituèggia a trattà la to’ linga cun registhri dibessi, no abituari. Noi abemmu traduziddu di tuttu: da “Lu Prinzipinu” di Antoine de Saint-Exupéry, a pueti cument’e Fedro e Orazio, da Buttitta, a Bukowski a li pueti sudamericani, da Leopardi a Preddu Mura, Tagore e asthri ancora, dimusthrendi, si vi n’era bisognu, chi lu sassaresu no è soru linga di cionfra».
Cosa si po fà pa’ avvizinà li giòbani generazioni a la puisia?
Marras: «Li giòbani hani bisognu di liggì lu mégliu di la puisia, in cassisia linga. Ma seivi puru caschunu chi l’aggiudda a cumprindì, chi l’accumpagna i’ lu caminu, paschì casche vostha non è fàzziri intrà drent’a li versi di la puisia muderna. Chisthu vo dì abrilli lu mondu di li pueti, antigghi e nobi, la linga chi tràttani, lu trabàgliu chi vi vo pa’ arribì a ischribì. Ma li giòbani voni puru abituaddi a dì lu chi veni da lu cori cu’ li paràuri giusthi, a cumprindì chi la puisia è la bozi chi esci dall’ànima, ma vo accumpagnadda e affiagnadda cumenti una criaddura ischuminzendi a caminà».
Lu covid no v’ha fimmaddu, anzi mi pari chi oggindì sia più mannu lu bisognu di puisia.
Cossu: «No, no z’ha fimmaddu própiu pa’ nudda, anzi! Própiu acchì v’era lu covid abemmu auddu più tempu pa’ isthà in casa, pa’ isthà impari a l’amigghi gràzie a lu computer, raccuntèndizi cosi nobi chi érami ischribendi, liggendi unu a l’asthru puisii, traduzìoni di pueti itariani e furistheri, zischendi di marabiglià l’asthri cun autori nobi o poggu cunnisciddi. E cussì la curiusiddai di traduzì pueti nobi e vecci, itariani e furistheri, ha fattu sì chi sempri più amigghi sìani intraddi in chisthu piazeri mannu d'ischribì in sassaresu».
E candu chistha pandemia abarà a finì cosa abareddi a fa?
Bazzu: «No z’abarani a mancà zesthu li cosi di fa! Candu ni saremu isciddi da chistha timpuradda, abaremu a cuminzà da indì zi semmu fimmaddi. V’abemmu uniguanti di libri di prisintà, da “O bella musa, ove sei tu” pa’ ammintà a Pàuru Pillonca, a libri di versi, in sasdhu e in sassaresu, chi amigghi di Sinuaria poetarum hani editaddu i’ lu frattempu. E n’àggiu puru unu meu, fèimmu aisittetendi chi pàssia lu maisthari, un libru di fotografia e puisia di viàggiù in sassaresu. E poi, ma par abà è soru un sònniu, ma ischuru a ca no sunnièggia, semmu pinsendi a una cosa in mannu innant’a la puisia in linga sassaresa».
Coment’è nadda l’idea di Sinuaria Poetarum e cun ca ischopu?
Marras: «Sinuaria nasci cun dui attoppi di puisia i’ l’Asinara, i’ lu 2013 e 2014. S’è cumpresu chi v’era gana di puisia paschì v’érani più di zentu passoni pa’ aischusthà li pueti sasdhi. Vurìami fà cumprindì cosa era lu siddaddu di puisia di la Sasdhigna. Tandu tuccaba a immubissi pa’ difindì la puisia sasdha e falla turrà a ischubrì. E abemmu sighiddu chisthu caminu cunvinti di fà la cosa giustha. Ma zi piazia puru ammusthrà chi la puisia nosthra sassaresa è capazi d’ischribì bedda puisia “lirica”, cumenti suzzedi da assai anni».
Cantu la puisia po aggiuddà a tinì viba la linga?
Cossu: «Noi dimmu chi sia fundamentari, ma no acchì a noi piazi la puisia, ma acchì la puisia è, primma di tuttu, sintimentu chi nasci in cabu e in cori, e in cabu e in cori rimani. Cu’ la puisia, la gran pasthi di li vosthi, si fabedda d’amori, si fabedda d’ammenti, di famìria, di lu paesi, di mamma e babbu, e própiu pa’ chisthu ti po fà sempri più piazeri fabiddà i’ la linga chi hai suggiddu da mamma tóia, i' la linga di li to’ primmi cumpagni di gioggu».
Cantu è impusthanti traduzì la puisia di l’asthri?
Bazzu: «Traduzì è una di li facusthai più diffizziri, ma a lu matessi tempu più impusthanti chi, ca ha piazeri a ischribì versi, debi prubà a fà. È diffizziri paschì t’obbrighèggia a intrà i’ li cuezi più cuaddi di li versi di l’asthri; è impusthanti acchì t’abituèggia a trattà la to’ linga cun registhri dibessi, no abituari. Noi abemmu traduziddu di tuttu: da “Lu Prinzipinu” di Antoine de Saint-Exupéry, a pueti cument’e Fedro e Orazio, da Buttitta, a Bukowski a li pueti sudamericani, da Leopardi a Preddu Mura, Tagore e asthri ancora, dimusthrendi, si vi n’era bisognu, chi lu sassaresu no è soru linga di cionfra».
Cosa si po fà pa’ avvizinà li giòbani generazioni a la puisia?
Marras: «Li giòbani hani bisognu di liggì lu mégliu di la puisia, in cassisia linga. Ma seivi puru caschunu chi l’aggiudda a cumprindì, chi l’accumpagna i’ lu caminu, paschì casche vostha non è fàzziri intrà drent’a li versi di la puisia muderna. Chisthu vo dì abrilli lu mondu di li pueti, antigghi e nobi, la linga chi tràttani, lu trabàgliu chi vi vo pa’ arribì a ischribì. Ma li giòbani voni puru abituaddi a dì lu chi veni da lu cori cu’ li paràuri giusthi, a cumprindì chi la puisia è la bozi chi esci dall’ànima, ma vo accumpagnadda e affiagnadda cumenti una criaddura ischuminzendi a caminà».
Lu covid no v’ha fimmaddu, anzi mi pari chi oggindì sia più mannu lu bisognu di puisia.
Cossu: «No, no z’ha fimmaddu própiu pa’ nudda, anzi! Própiu acchì v’era lu covid abemmu auddu più tempu pa’ isthà in casa, pa’ isthà impari a l’amigghi gràzie a lu computer, raccuntèndizi cosi nobi chi érami ischribendi, liggendi unu a l’asthru puisii, traduzìoni di pueti itariani e furistheri, zischendi di marabiglià l’asthri cun autori nobi o poggu cunnisciddi. E cussì la curiusiddai di traduzì pueti nobi e vecci, itariani e furistheri, ha fattu sì chi sempri più amigghi sìani intraddi in chisthu piazeri mannu d'ischribì in sassaresu».
E candu chistha pandemia abarà a finì cosa abareddi a fa?
Bazzu: «No z’abarani a mancà zesthu li cosi di fa! Candu ni saremu isciddi da chistha timpuradda, abaremu a cuminzà da indì zi semmu fimmaddi. V’abemmu uniguanti di libri di prisintà, da “O bella musa, ove sei tu” pa’ ammintà a Pàuru Pillonca, a libri di versi, in sasdhu e in sassaresu, chi amigghi di Sinuaria poetarum hani editaddu i’ lu frattempu. E n’àggiu puru unu meu, fèimmu aisittetendi chi pàssia lu maisthari, un libru di fotografia e puisia di viàggiù in sassaresu. E poi, ma par abà è soru un sònniu, ma ischuru a ca no sunnièggia, semmu pinsendi a una cosa in mannu innant’a la puisia in linga sassaresa».
Non lasciare decidere l'algoritmo:
scegli La Nuova Sardegna per le tue notizie su Google
